Mijn weblog

Nog 41 dagen...

volgens de kalender en dan is het Kerstmis.
Nee ik heb geen koorts meer Jan ;-), maar aangezien hier geen binnenkomst van Sinterklaas is, slaan wij dat deel over en de reclames op tv laten ons echt niet vergeten wat er aankomt.
Nee wij doen ook niet mee aan die gekte van dure kadootjes zoals sommige hier doen en hun credit card volledig maxen.

Toch geef ik heel eerlijk toe dat ik het een heerlijke tijd vind, de winkels zijn zo sfeervol, de kerstliedjes zingen je toe.
Ik begin te denken aan kleinigheden voor onze buren, uiteraard  uit eigen keuken.
Ik ben een lid van verschillende forums, waar ook een soort van kadootjes ruil, wat ook weer eigengemaakt moet zijn (oa die schortenruil)

Een amerikaans forum vriendin vertaald dit log, dus ik ga niet laten zien wat ik voor die ruil aan het maken ben...maar leuk en knus wordt het wel.

Toch schrok ik wel van die 41 dagen want dat lijkt lang maar is zo voorbij.
Pompoenen tijd is over en mijn pumpkin quilt is nog lang niet af.
De blokken zitten dan wel in en aan elkaar, maar alle applicatie van bladeren, kraaien etc plus het nodige borduurwerk moet nog.
Misschien volgend najaar?? want nu voor de kerst heb ik genoeg andere dingen te doen.
Eigenlijk ben ik wel blij dat hier geen Sinterklaas binnen komt varen, waar halen we de tijd vandaan.(ok ok ik geef het toe..ik heb wel de amandelspijs voor de banketstaven vandaag gemaakt, ben toch nog wel heel Nederlands hoor......en een lekkerbek)

Ben ik weer

Zo ben je een dag lekker druk bezig om de stal, waar eerst geiten toen kalkoenen en straks de varkens in moeten, schoon te maken.

En zo ben je de volgende dag gevloerd, nee geen mexicaanse of varkens griep, gewoon algemeen bleeeh.
Koorts, zere gewrichten hoofdpijn en graag met rust gelaten willen worden en lekker op bed liggen.

Maar na 2 dagen toch maar weer op, beetje gammel dat wel, maar ik wilde toch wel weer even heel graag naar mijn veestapeltje.
De kippen waren heel blij mij te zien...(denk ik)...en de geiten ook (hoop ik)


Ik zelf heb dus deze week niets gedaan, maar mijn mannen zijn erg druk geweest, buiten een hele lading hout aan blokken zagen, hebben ze ook al de nodige stapels staan kloven.
Met de snelheid die ze nu hebben, komt het wel goed met de houtvoorraad en houden we het lekker warm aankomende winter.
Zelfs de aanmaakhoutjes vergeten ze niet.

Sorry Mam...

Ik heb niet naar mijn moeder geluisterd..ze zei nog zo dat het verstandig was om het niet te doen.
Maar ja wil ik verstandig zijn? ;-)

Ik zal bij het begin van dit jaar beginnen, wij hadden 3 katten binnen en 3 katten buiten.
Maar een van de binnenkatten, ging ook naar buiten als ze zin had.
Echter dit voorjaar dacht ik dat ze voor de nacht, in de garage was...maar bleek niet zo te zijn en midden in de nacht sprong ze op mijn hoofd.
Dat was geen goed idee, NIEMAND mag mij storen als ik slaap, dus ik haar naar beneden gebracht...echter de garage lukte niet, want in de bijkeuken waar ik dan doorheen moet, lag moederhond met 7 jonkies die ik niet wilde storen, want dan kon ik gelijk aan het dweilen.

Nou dan maar naar buiten...ik heb haar nooit weer gezien ;-(

Toen kreeg een buitenkat 4 jonkies in de geitenstal..en helaas kreeg onze Jack Russel die te pakken....toen ook de dochter van vorig jaar spoorloos verdween, hield niets mij meer tegen.
Er stond een advertentie op internet...niet ver hier vandaan, een schattig zwart wit poesje.
Doe het nou niet zei mijn moeder toen ik het haar voor de telefoon vertelde.

Nou Sorry mam....hier is ze..haar naam is Jenny.
Tot onze grote verrassing zaten dochter van vorig jaar EN 2 toch overgebleven poesjes de avond dat we met haar thuiskwamen bij de achterdeur.
Maar mijn excuus is..die zijn allemaal wild en deze truffel niet.

Pompoen boter

Pumkin butter heet het hier en bij deze dan het recept om het te maken.
De Canadesen zijn dan wel overgegaan op het metric stelsel, maar recepten zijn nog steeds in inhoudsmaten en daar gebruiken ze de zg cup voor.
De cup  staat ongeveer gelijk aan 250 cc.(is iets minder)

Je hebt nodig.
6 cup ( bijna 1.5 liter) pompoenpuree.
3 cup (750 cc)aangedrukte donkerbruine suiker.
Halve eetlepel =7.5 ml gember poeder.
Halve eetlepel =7.5 ml gemalen kruidnagelen.
Hele eetlepel = 15 ml kaneel.

Mix al deze ingredienten door elkaar en kook tot de mix een dikke tot smeerbare substantie vormt.(pas op het kan spatten en als het vuur te heet is het kan snel aanbranden)
Schep de mix in kleine jampotjes (leuk als kadootje) of in plastic bakjes.
De plastic bakjes kun je heel gemakkelijk invriezen, de potjes mits goed schoon, kun je wecken net als met jam om het heel lang houdbaar te houden.
Pumpkin butter is een zoet en  kruidig smeersel, lekker op gewoon brood, rozijnenbrood, vlees of op brownies.
Voor de laatste heb ik geen recept, die maak ik van een kant en klare mix.

Eet smakelijk.

Volgende posting heeft waarschijnlijk weer met pompoenen te maken, ik denk dat ik vandaag n.l. de top van mijn pompoenen quilt afkrijg.

 

Pompoen puree

Hier deel 1 van  hoe Pumpkin butter te maken.
Allereerst moet je natuurlijk de puree hebben, dit is heel eenvoudig te maken.
Je kunt je Halloween pompoen gebruiken...ik heb echter dit jaar op advies van anderen, sugar pumpkin ofwel suiker pompoen gezaaid.
Kleiner en zoeter..maar beide pompoensoorten kunnen hiervoor gebruikt worden.

Eerst snij je de pompoen doormidden...en haal de draadjes en zaden eruit.
Die zaden kun je roosteren, maar ik geef  ze aan de kippen.
Op een handje na, die zaadjes gebruik ik voor volgend jaar.

Vervolgens 250 cc water in een bakpan en leg de pompoen erin met de open kant naar beneden.
In de oven op 175C voor ongeveer een uur, hele dikke pompoen kan iets meer tijd nemen.
Als ze makkelijk schepbaar zijn, zijn ze gaar.
Schep de pompoen leeg...en doe over in een blender of gebruik de staafmixer om er hele fijne puree van te maken.
In de koelkast bewaren ....het recept MET foto's hoe pumpkin butter te maken, komt morgen.
Deze puree is  ook heel goed in te vriezen.

Gasten en vis...

Iedereen kent die uitdrukking dat die na 3 dagen gaan stinken.
Maar wij hebben sinds vandaag een gast, die al stonk voor we hem in het krat hadden geladen.
Zijn naam is Billy en hij blijft bij ons voor een maand.

Tja als je geiten hebt..en je wilt geiten melken, dan zullen er babies geboren moeten worden.
Die babies krijg je alleen als er ....nou ja dat hoef ik niet uit te leggen.

Nu hebben wij zelf ook een bok, Vince..maar die is nog niet volwassen genoeg om deze taak op zich te nemen.
Maar een jaar lang uit de kaas gaan om die reden leek ons ook geen goed idee.
Op zoek naar een alternatief..en die hebben we gevonden bij een mede geiten houder.
Wij mogen zijn bok lenen voor de maand November en dan mag onze bok volgend jaar een maand naar hem.

Billy is een schoonheid, het is alleen jammer dat hij enorm "riekt".
Om hem in het krat te krijgen en er hier thuis weer uit...moesten we hem  begeleiden en dat was aan ons te ruiken.

Hij was erg angstig en bibberig toen we hem thuis in de wei zette, echter toen hij de dames hoorde rende hij ze tegemoed..en aan zijn uitstekende tong te zien, voelde hij zich snel op zijn gemak...en weten we wel bijna zeker dat het helemaal goed gaat komen.
 

Kamerplanten

Ik heb niets met kamerplanten, koop ze zelden en als ik ze heb gaan ze dood.
Door gebrek aan liefde..en vooral door gebrek aan water.

Dit klinkt misschien gek, want ik vind tuinieren wel weer heel erg leuk, maar ook buiten heb ik op een paar pioenrozen dus  geen bloemen in de tuin.
Ze zijn mooi om naar te kijken maar ik verzorg ze niet, ik heb liever bonen of aardappelen.
Of in plaats van bloemen  liever een doos chocolade misschien?

Nu heb ik in de eetkamer wel een hele mooie strakgroene, egaal van vorm zijnde ficus staan...en die is zo nep als het maar kan.
Hartstikke handig, geen water, geen zon en het ding blijft er gezond uitzien.

Afgelopen Vrijdag kwam hier  een meneer die ons huis ging nameten, dit gaat over renovaties die je aan je huis kunt doen en waar je dan van de government een zg grant voor krijgt...supsidie zeg maar.
Tja en als ik weet dat er iemand komt dan ga ik ineens  de huisvrouw uithangen en werd zelfs keurg afgestoft..dit keer ook weer eens achter de tv.
En wat kwam ik daar tegen?? dit zielige ding, van ellende probeert die er nog een laatste paar bloemen uit te persen.
Geen idee hoe lang die daar al stond...toen ik hem/haar  zag dacht ik inderdaad..oh ja die had ik ook nog.
Ik snel water geven..maar 24 uur later zie ik nog geen verbetering.
Vrees dat de allerlaatste kamerplant nu ook naar de compost hoop kan.
Of heeft iemand de gouden tip?

Het is wat vroeg...

ik weet het, maar toch begint in mijn hobbykamer toch al langzaam Kerst binnen te sluipen/
Bij een forum zijn al een tijdje geleden de namen in de hoed gegaan voor een Kerstschorten ruil.
Een ander forum heeft de namen ook al vrijgegeven en een derde waar ik mij voor opgegeven heb...krijgen we de namen na dit (Halloween) weekend.

Aangezien ik mij als forum junkie voor al deze swaps opgegeven heb, ben ik maar alvast begonnen.
De schort is af, ook nog pannenlappen bijgemaakt, zelfde borduurpatroon als mijn muurquilt.
Ik hoop dat de ontvanger het leuk vindt en ben uiteraard ook heel benieuwd wat ik terugkrijg.
Opsturen hoeft pas eind November toch is het fijn dat het af is, want de boeken die ik Vrijdag op de quiltshow kocht staan vol leuke patroontjes waar ik voor de andere swaps iets uit wil maken.
Eerlijk gezegd is dat ook iets meer mijn smaak dat dit schort ;-)

Nog even over Vrijdag.

Ten eerste iedereen bedankt voor het medeleven, ik mis het mannetje nog verschrikkelijk.
Vrijdag eindigde dus zo verdrietig terwijl het eigenlijk een hele leuke dag was geweest tot ik thuiskwam.
Ik leefde al enige maanden naar deze dag toe, de quiltshow van het Quiltguild van Saskatoon.
Niet alleen quilts waar je van gaat kwijlen, maar ook de merchandise boots (verkoop kraampjes) zijn om van te smullen.

Ik vertrok al om 8 uur, was mooi op tijd in de stad, waar ik eerst de kortergemaakte broeken afleverde.
Toen koffie met oud collega's van de schoolbus, weer als vanouds gezellig.
Daarna naar Zellers die een onderdeel is van de aloude hudson bay company


Zij zijn (met the Bay zelf) de enige die de Olympische rode wanten verkopen.
Ze zijn erg leuk en iedereen hier in de familie heeft nu "red mittens" ..al zitten we dan niet echt bij de olympische spelen.

En toen de show, geweldig zoveel quilts ik weet gewoon dat ik ze niet allemaal gezien heb, maar ik heb wel alle kraampjes afgelopen.
Kreeg van manlief de "opdracht" om nu eens lekker te gaan kopen.
Nou het is gelukt, boven verwachtig geslaagd voor alles, 2 mooie boeken vol ideetjes over kerst, de laatste 3 meter stofjes voor mijn pompoenen quilt, 2 zakken met restjes, die toch van formaat zijn dat je er zeker nog genoeg mee kunt, en helemaal in mijn kleuren.
Een rol met stofjes omdat ze zo mooi waren en een FQ voor een jongetje in Nederland die gek is op tractors en ik had zijn moeder een FQ beloofd van John Deere tractors om in zijn tractor quilt te verwerken.

Zaterdag heb ik als een gek staan snijden en zitten naaien om mijn gedachten te verzetten, mijn pompoenen quilt is dan wel wat laat voor het seizoen, maar misschien krijg ik het nog af..en zo niet dan ben ik mooi op tijd voor volgend jaar ;-)
 

Jackson.

Een update over Jackson waarvan ik wenste dat ik dit nooit zou hoeven schrijven.

Op 20 April dit jaar, kreeg onze Jack Russel 7 puppies, allen tussen de 235 en 250 gram.
Op eentje na...die woog slechts 147 gram.
De dierenarts gaf ons de mededeling NADAT ze de staartje en duimpjes gedaan had, dat dit hondje het niet zou halen.
Wat niet halen....we zagen wel dat mamahond hem niet te drinken gaf..maar hij was zo cute.
Dus flesje gehaald en eerste melk...hup aan de fles.
Na een week over op geitenmelk..en het kleine hondje groeide..langzaam ..maar hij groeide.

Wel de meeste lezers hebben het gevolgd en toen ik hem de naam Jackson gaf was het wel duidelijk dat dit kleine hummeltje bij ons zou blijven.

Hij groeide op tot een ondeugende, vrolijke dartel, die wel een afwijking had maar er zeker niet onder leed.

We hadden hem zo graag nog jaren gehad..en gezondheidwijze leek dat ook te gaan lukken, ieniemini als hij was, zijn karakter was groots.
Helaas vanmiddag kwam er iemand bij ons het pad oprijden...hij reed langzaam want hij zag de honden.
Misschien wel te langzaam? waardoor Jackson niet in de gaten had dat de auto wel degelijk in beweging was.
Hij werd geschept door de aanhangwagen en was vrijwel gelijk overleden...in Jos zijn armen.

Mijn hemel wat ga ik dat kleine mannetje missen.